Rozróżniamy jeszcze stawy wiążące kości stępu z kośćmi śródstopia, stawy łączące kości śródstopia z kośćmi palców i stawy międzypaliczkowe.

mięsień piszczelowy przedni,

mięsień prostownik palców długi,

mięsień prostownik palucha długi,

mięsień strzałkowy długi,

mięsień strzałkowy krótki,

od tyłu

mięsień trójgłowy łydki,

mięsień podkolanowy,

mięsień zginacz palców długi,

Czynności tych mięśni można ująć w następujący sposób.

Mięśnie krótkie, rozpoczynają się i kończą w obrębie stopy, dzielą się na grzbietowe i podeszwowe. Grzbietowe jedynie prostują środkowe człony palców. Mięśnie podeszwowe, silniej rozwinięte, spełniają ogromnie ważną rolę: podtrzymują rusztowanie kostno-stawowe, tworząc silne wzmocnienie sklepienia i stopy.

Stopy dźwigają na sobie ciężar całego ciała , są bardzo sprężyste, dzięki odpowiednio wysklepionym podeszwom.

Do około czwartego roku życia trwa kształtowanie się stopy, stopniowo zanikają podkładki tłuszczowe ( często budzące niepokój rodziców – stopa sprawia wrażenie płaskiej ) odsłaniając łukowatą budowę stopy.

W tym czasie przemianom podlegają również kolana dziecka, które po urodzeniu są odchylone na zewnątrz, na kształt litery "O" ( kolana szpotawe ), a około trzeciego roku życia przyjmują ustawienie zbliżone do litery "X" ( kolana koślawe ). Układ taki może utrzymywać się do szóstego a nawet siódmego roku życia, w tym okresie powinny samoistnie ustąpić - w przeciwnym wypadku bezwzględnie należy zasięgnąć porady lekarza.

1. guzem kości piętowej,
2. pierwszą kością śródstopia,
3. piątą kością śródstopia.

Oglądana w pozycji stojącej stopa ma od strony przyśrodkowej łagodny łuk, opierający się o podłoże piętą i palcami. Pięta widziana od tyłu jest przedłużeniem osi goleni. Jest prawie prostopadle ustawiona do podłoża.

Na skutek obniżenia sklepienia i koślawości, głowa kości skokowej wysuwa się i tworzy wypukłość ku stronie wewnętrznej. Ślad odciśniętej stopy ukazuje wypukłość po stronie wewnętrznej. Rodzice często nazywają tę wypukłość guzem i są tym zaniepokojeni i udają się z dzieckiem do lekarza.

W przypadkach zaawansowanych może powstać skrócenie i przykurcz mięśni strzałkowych oraz wiązadeł na zewnętrznej stronie stopy, a także przykurcz ścięgna mięśnia trójgłowego łydki . Powoduje to ograniczenie ruchomości stopy, a szczególnie ruchu obracania - supinacji. W późniejszym okresie ograniczone są ruchy palców i utrata możliwości "resorowania" chodu. W miarę postępu zniekształceń narastają dolegliwości bólowe. Trudności w dopasowaniu obuwia co powoduje otarcia na skórze stopy, a czasem bolesne odciski i modzele. Stopy męczą się nawet przy niewielkim wysiłku, bolą, a w miarę upływu lat, gdy do powyżej opisanych zmian dojdą zmiany zwyrodnieniowe w układzie kostnym i zaburzenia w krążeniu - powstaje duże ograniczenie sprawności stopy.

Reasumując zaniedbania lub przeoczenia drobnej wady stopy u małego dziecka - u dorosłego skutkuje dużym bólem i niesprawnością w chodzeniu.

Warto więc zauważając powyżej przytoczone nieprawidłowości udać się do lekarza ortopedy w celu jak najwcześniejszego zapobiegania lub leczenia powstającej wady. Dobrze dobrana wkładka ortopedyczna i odpowiednie ćwiczenia wykonywane systematycznie są w stanie zapobiec lub wyleczyć całkowicie zauważoną wcześnie wadę.

Pierwotną i zasadniczą przyczyną płaskostopia jest niewydolność mięśniowa.
Stopa ludzka przez tysiące lat dostosowywała się do noszenia ciała po różnego rodzaju podłożach: Po gruntach twardych i miękkich, po podłożu śliskim i nierównym. W takich warunkach mięśnie stopy wykonywały naprzemienną pracę; jedne grupy mięśni pracowały gdy inne w tym czasie odpoczywały . Zapewniało to prawidłowy i równomierny rozwój wszystkich mięśni stopy.
W warunkach dzisiejszych chodzi się od wczesnego dzieciństwa po równym, twardym podłożu, angażując głównie zginacze i prostowniki stopy, nie używając mięśni odpowiedzialnych za ruchy boczne, za ruchy w stawie skokowym dolnym - a więc mięśnie odpowiedzialne za sklepienia. Mięśnie słabo wykształcone, o małej sile , wcześniej odmawiają posłuszeństwa